mielon

mielon

Strona 1 z 11

źródło

Jako jedna z 10 drużyn na świecie drużyna Space is More z Wrocławia dostała się do finału prestiżowego konkursu organizowanego m.in. przez NASA. Mają szansę wygrać niestety nie mają za co pojechać do USA Bez pomocy internautów stracą szansę na reprezentowanie naszego kraju.

Swój projekt grupa z Wrocławia zamieściła na crowdfundingowej stronie PolakPotrafi.pl :https://polakpotrafi.pl/projekt/space-is-more dzięki czemu każdy może wesprzeć projekt, a także sprawdzić postęp zbiórki.

O jakie problemy chodzi i jak można pomóc drużynie dostać się na finały w Stanach Zjednoczonych w dalszej części tekstu.

Studenci Politechniki Wrocławskiej znaleźli się w finałowej dziesiątce konkursu Inspiration Mars, organizowanego przez stowarzyszenie The Mars Society, NASA oraz fundację Inspiration Mars, której fundatorem jest Denis Tito – pierwszy w historii kosmiczny turysta, który w kosmosie spędził 7 dni, 22 godziny i 4 minuty.

Konkurs polega na zaprojektowaniu misji typu Flyby, podczas której dwuosobowa załoga statku kosmicznego dokona oblotu planety Mars. Według założeń konkursu misja ma  trwać 501 dni i wystartować 01.01.2018 roku kiedy to wzajemne położenie Ziemi i Marsa pozwala odbyć takową podróż w założonym czasie.

Projekt wymagał przygotowania koncepcji zarówno statku kosmicznego, jego wyposażenia, jak i wyboru optymalnej trajektorii lotu, terminarza i ekonomii misji.

Na konkurs swoje projekty nadesłało 38 różnych drużyn z całego świata w tym 3 drużyny z Polski. Drużyna Mars IV z Politechniki Rzeszowskiej, WUT Dream Team z Politechniki Wrocławskiej oraz Drużyna Space is More również z Politechniki Wrocławskiej, która znalazła się w finałowej dziesiątce i ma szanse na wygraną podczas finałów, które rozegrane zostaną końcem kwietnia w Centrum Badawczym NASA im. Josepha Amesa w Stanach Zjednoczonych.

Niestety istnieje ryzyko, że drużynie z Wrocławia nie uda się  wyjechać na finał konkursu,  i tym samym nie będzie mogła reprezentować Polski w tak prestiżowym konkursie.

Jak w wielu tak i w tym przypadku problemem są koszty. O fakcie zakwalifikowania się do finału drużyna dowiedziała się końcem marca, na niewiele ponad miesiąc przed terminem finałowej rozgrywki.  Grupa podjęła więc decyzję by na finały wyjechało czterech reprezentantów referujących każde z kluczowych zagadnień projektu. Na dzień dzisiejszy by na finały mogła pojechać cała czwórka potrzeba jeszcze 8 tys. zł. Każda jedna osoba mniej w składzie obniża szanse Polaków na wygraną, ze względu na wyraźny podział ról w drużynie.

A jest o co walczyć oprócz prestiżu, który przypadnie zwycięzcom najlepsze rozwiązania zaproponowane przez międzynarodowe zespoły konkursowe będą uwzględnione w planach prawdziwej misji na Marsa, która ma wystartować w styczniu 2018 r. 

Drużynę Space is More stanowi ośmioro studentów różnych wydziałów Politechniki Wrocławskiej. Pracę nad projektem rozpoczęli w listopadzie 2013 roku a ukończyli w połowie marca roku bieżącego.  

To co na tle innych drużyn wyróżnia projekt Polaków to fakt zaadoptowania zbiornika paliwa jako pomieszczenie mieszkalne dla załogi. Po zużycia paliwa jakim będzie tlen i wodór oraz stworzeniem wewnątrz atmosfery przyjaznej człowiekowi zbiornik będzie mieć kubaturę 360 m3.

Wsparcia drużynie udziela Fundacja Wspierania Polskiej Astronautyki "Pociąg do Gwiazd",  zaś jej patronami są stowarzyszenie Mars Society Polska oraz portal KosmicznaPolska.pl

Każdy z nas może zwiększyć szanse na wygraną Polaków i wesprzeć drużynę Space is More. 

 

Swój projekt grupa z Wrocławia zamieściła na crowdfundingowej stronie PolakPotrafi.pl :https://polakpotrafi.pl/projekt/space-is-more dzięki czemu każdy może wesprzeć projekt, a także sprawdzić postęp zbiórki. Wspierający do wyboru mają różne kwoty wsparcia, w zamian za które wspierający otrzyma drobne nagrody, których fundatorem jest Fundacja "Pociąg do Gwiazd".

 

Widok na część dzienną habitatu gdzie astronauci spędzać będą swój czas wolny

Widok na część dzienną habitatu gdzie astronauci spędzać będą swój czas wolny

Poniżej jako uzupełnienie prezentujemy wywiad jaki nasz serwis przeprowadził z Szymonem Grysiem – rzecznikiem drużyny. Więcej wizualizacji na www.spaceismore.com

KosmicznaPolska.pl: Skąd pomysł na wykorzystanie zbiornika paliwa jako habitatu?

Szymon Gryś: Pomysł pojawił się w momencie kiedy według obliczeń okazało się, że niemożliwe jest umieszczenie dużego konwencjonalnego habitatu lub habitatu nadmuchiwanego na wybranej przez nas trajektorii. Koniecznie byłoby zrobienie dwustopniowej rakiety co uznaliśmy za niepotrzebne komplikowanie sprawy. Stąd właśnie pomysł na użycie pustego zbiornika co jest prostym i eleganckim rozwiązaniem niemniej stawia pewne inżynieryjne wyzwania.

KP: Czy ktoś przed Państwem proponował takie rozwiązanie (użycie pustego zbiornika jako habitatu?)

Sz. G: Na taki pomysł wpadł Werner von Braun lecz ze względu na skomplikowanie technologiczne jak na tamte czasy, nigdy nie wprowadził tej idei w życie.

KP: Czy w kilku zdaniach moglibyście przybliżyć sedno tego rozwiązania, jak to wszystko miałoby działać? Wyposażenie miałoby być wcześniej w zbiorniku? Czy w jakiś sposób instalowane w czasie późniejszym?

Sz.G: Część wyposażenia w postaci airlocka, rur do napełniania atmosferą oraz rozpiętych stalowych lin byłaby wewnątrz zbiornika od początku a reszta będzie wstawiona po opuszczeniu orbity ziemskiej przez załogę z modułu bagażowego czyli jak nazwaliśmy to w naszym raporcie Dry Workshop. Wewnątrz DW znajdują się membrany, zbiornik na wodę oraz system ECLSS. Dry Workshop to w rzeczywistości trochę zmniejszony Wielofunkcyjny Moduł Logistyczny PMM Leonardo.

KP: Jakie rakiety w celu wyniesienia modułów uwzględniliście w projekcie?

Sz.G: Do wyniesienia na niską  orbitę ziemską naszej rakiety ext-Large Upper Stage, która później wyniesie misję na obliczoną orbitę oblotu Marsa użyta zostanie rakieta SLS block II, rakieta opracowywana obecnie przez NASA. Następnie wysłana zostanie rakieta Falcon 9 Heavy w której znajdzie się Dry Workshop oraz moduł powrotny – Earth Reentry Pod napędzany modułem serwisowym statku kosmicznego Cygnus, bezpośrednio do ERP zadokowany jest system ratunkowy Launch Abort System. Po wejściu na niską orbitę wokółziemską ext-LUS'a nastąpi start Falcona 9 , który wykona manewr w stylu Apollo aby połączyć się z modułem bagażowym Dry Workshop a następnie zadokować do ext-LUSa. Po połączeniu  w jeden kompleks Dry Workshopu  ext-LUS'a i ERP wykonamy zapłon silników i skierujemy kompleks na orbitę oblotu Marsa.  

Po zużyciu paliwa od razu  wywietrzymy zbiorniki i napełniany atmosferą, po czym po wejściu załogi  ropoczną się pracę mające na celu urządzenie habitatu w sposób umożliwiający wygodne wielomiesięczne życie dwuosobowej załogi.  Pod koniec  misji załoga wejdzie do ERP i oddokuje  się od ext-LUS'a i DW po czym wejdzie w atmosferę. Pozostała część statku spłonie w atmosferze.

KP: Jak długo trwało opracowanie koncepcji od pomysłu do gotowego projektu?

Sz. G: Zaczęliśmy w Listopadzie 2013 roku a skończyliśmy 15 marca.

KP: Czy według Was w razie ewentualnej wygranej czego Wam życzę, projekt miałby szanse na wdrożenie go? Jakie byłyby jego koszty?

Sz. G: Projekt miałby szanse na wdrożenie jednak mała jest szansa na wyrobienie się na okno startowe w 2018 roku ze względu na opóźnienia ze strony NASA w budowaniu rakiety SLS. Jednak kolejne okno startowe w 2022 roku jest już jak najbardziej prawdopodobne. Liczymy na wykorzystanie naszego pomysłu ponieważ jest on bezpieczny oraz tani. Nasze kosztorysy wskazują na kwotę 600 milionów dolarów.

KP: Jakie materiały planujecie użyć w konstrukcji statku?

Sz.G: Ciekawym materiałem są specjalne membrany pokryte PCV akrylową farbą przez co są wytrzymałe, lekkie i odporne na zabrudzenia. Byłyby one rozpięte na stalowych linach obecnych w zbiorniku i dzieliły tą dużą przestrzeń (360 m^3) na strefy dzienną, gdzie załoga będzie spędzać swój czas wolny  i naukowo-treningową. Część mieszkalna z kwestii psychologicznych zaprojektowana została na wzór ziemskich mieszkań.

KP: Jakie rozwiązanie konstrukcyjne zaproponowaliście, które umilą dłużącą się misje marsjańską?

Sz. G: Na pokładzie znajdzje się projektor którego załoga będzie mogła używać do oglądania filmów. Ponadto astronauci będą zajęci badaniami nad uprawą roślin w stanie nieważkości. Sami będą często poddawani testom które będą badać wpływ izolacji na ich psychikę. Istotnym elementem czasu wolnego będzie zaprojektowane przez nas łóżko w kształcie cylindra dzięki któremu po raz pierwszy w przestrzeni kosmicznej będzie możliwe uprawianie seksu.

KP: Czy ktokolwiek z Was gdyby była możliwość odważyłby się na udział w zaproponowanej misji w stworzonym przez Was statku kosmicznym?

Sz. G: Nikt z nas nie jest astronautą, który dzięki tysiącom godzinom symulacji, treningu oraz własnym predyspozycjom może zachować się odpowiednio w każdej sytuacji więc wątpię. To wciąż nie jest misja typu turystycznego i potrzeba załogi na którą można liczyć w każdej sytuacji. Dlatego wytypowaliśmy parę astronautów którzy byli idealnymi kandydatami.

KP: Czy inne drużyny zaproponowały podobne rozwiązanie czy byliście jedyni?

Sz. G: Oglądaliśmy z wielkim zaciekawieniem projekty innych drużyn i żadna drużyna nie zaproponowała takiego rozwiązania jak my. Jest wiele bardzo dobrych projektów, ale nie wiemy w jaki sposób poradzili sobie z problemami na które my natrafiliśmy co wymusiło wręcz takie rozwiązanie. Przed zaprezentowaniem innych prac byliśmy pewni, że będzie to dość powszechny pomysł z racji, że jest to prawie jedyne a na pewno najprostsze rozwiązanie.

KP: Czy znaliście się wcześniej i opracowywaliście inne projekty na inne konkursy, czy grupa została zawiązana na potrzeby tego jednego konkursu?

Sz. G: Nikt z nas nie znał się przed projektem i grupa została założona na potrzeby konkursu.

KP: Ile różnych wydziałów Waszej uczelni reprezentujecie?

Sz.G: Ja oraz Aleksander Gorgolewski jesteśmy z wydziału Mechaniczno-Energetycznego. Leszek  Orzechowski jest absolwentem Architektury. Dorota Budzyń oraz Aleksander Tuzik są z Wydziału Mechanicznego. Konrad Cyprych jest doktorantem Wydziału Chemicznego. Radek Groński  Elektronicznego. Olaf Kowlaski jest z Wydziału Informatyki i Zarządzania.

KP:  Czy wasze studia ucierpiały z tego powodu Musieliście wybierać między nauką na studiach a pracą przy projekcie?

Sz.G: Wszystkim w grupie udało się pogodzić studia, projekt a czasem nawet pracę.

KP: Czy Wasza uczelnia Was wspiera?

Sz. G: Nie otrzymaliśmy jeszcze wsparcia ze strony uczelni, gdyż o fakcie zafwalifikowania się  do finału dowiedzieliśmy się dopiero końcem marca. Obecnie jesteśmy w trakcie składania podań o dofinansowanie. W tym tygodniu powinniśmy się dowiedzieć w jakiej kwocie Politechnika Wrocławska nas wesprze.

KP: Kto w Waszej grupie zajmował się obliczeniami? kto projektem statku? Jaki jest podział ról w zespole?

Sz.G: Obliczeniami i trajektorią zajmował się Aleksander Tuzik. Ja zajmowałem się architekturą misji oraz dokowaniem. Dorota zrobiła wirówkę. Leszek zajął się architekturą wnętrza oraz rozmieszczeniem rzeczy w dry workshop oraz koordynacją grupy. Aleksander Gorgolewski odpowiedzialny był za promieniowanie. Radek oraz Olek zajeli się komunikacją. Konrad-life support.

KP: Czy swoją przyszłość wiążecie w jakiś sposób z pracą w sektorze kosmicznym, czy to tylko kwestia udziału w tym jednym konkursie?

Sz.G: Myślę, że praca w sektorze kosmicznym to marzenie każdego członka naszej grupy. Liczymy na stworzenie jakiejś sieci kontaktów w NASA Arc gdzie będziemy prezentować raport. Liczymy, że ktoś nas zauważy i zaproponuje jakąkolwiek współpracę jednak najpierw musimy tam pojechać czyli znaleźć dofinansowanie.

KP: Czy można dołączyć do Waszej grupy, jakoś Was wspomóc?

Sz.G: Grupa niestety jest już zamknięta i osobiście liczę, że kiedyś jeszcze spotkamy się pracując nad równie ciekawym projektem. Można nam pomóc znajdując sponsora, bądź przekazując darowiznę na naszą rzecz.

KP: Dziękujemy i życzymy powodzenia.

 

źródło http://www.kosmicznapolska.pl/

Ironicznie można powiedzieć – to dopiero niespodzianka! Cyfrowy Polsat podpisał z Polkomtelem list intencyjny, na mocy którego zacznie świadczyć swoją usługę mobilnego dostępu do Internetu również w oparciu o jego sieć 2/3G. Dzięki temu porozumieniu ten pierwszy będzie pokrywał zasięgiem blisko 85% populacji kraju, do tej pory było to tylko 28% (wyłącznie LTE). W zależności od lokalizacji klient będzie łączył się z siecią w technologii LTE lub HSPA/HSPA+ (w skrajnych przypadkach EDGE/GPRS) jeśli ta pierwsza nie będzie dostępna. Urządzenia dostępowe sprzedawane przez Cyfrowy Polsat obsługują wszystkie standardy więc nie ma potrzeby wymiany w przypadku obecnych abonentów operatora. Jedynie karty SIM wymagają aktualizacji (zdalnej), po wykonaniu tej operacji pojawi się stosowny komunikat w elektronicznym biurze obsługi klienta, ewentualnie można uzyskać takową informację dzwoniąc na infolinię Cyfrowego Polsatu.

Oczywiście to porozumienie było formalnością, jak powszechnie wiadomo obie firmy kontroluje ten sam właściciel. Na forach dyskusyjnych nie zabrakło prześmiewczych komentarzy – "to musiały być trudne negocjacje w końcu Solorz-Żak musiał dogadać się ze samym sobą", są też jednak takie, które wyrażają dość uzasadnione obawy. Korzystanie przez dwóch operatorów z jednej sieci może (szczególnie w mniejszych miejscowościach, gdzie często jest tylko jeden nadajnik) skutecznie spowolnić transmisję danych (zapchać konkretne BTS-y). Jednak na obecną chwilę to tylko przypuszczenia, na wnioski przyjdzie jeszcze czas. Nie można jednak zaprzeczyć, że od momentu przejęcia Plusa przez Solorz-Żaka, operator wyraźnie zwolnił, brak inicjatywy, mniej promocji, jedynie odpowiedzi na takowe ze strony konkurencji.

Źródło: Cyfrowy Polsat/ Conowego.pl

 

Niepowodzeniem zakończył się start rosyjskiej rakiety nośnej Proton-M z dwoma satelitami telekomunikacyjnymi, rosyjskim i indonezyjskim – poinformowała we wtorek rosyjska agencja kosmiczna Roskosmos. Przyczyną niepowodzenia była awaria bloku napędowego.

Jak wyjaśnił Roskosmos w komunikacie, silniki rakietowe uruchomiły się tylko na 7 minut zamiast zaplanowanych 18 minut i pięciu sekund, niezbędnych do wyniesienia satelitów na orbitę.

"Satelity można uznać za stracone" – przyznał rzecznik Roskosmosu Aleksandr Kuzniecow. Wartość rynkowa tylko jednego z tych urządzeń, rosyjskiego Express MD2, to około 265 mln dolarów – podaje Reuters.

 

Satelita Telkom-3 został zbudowany przez spółkę ISS im. Reszetniewa. Jego urządzenia telekomunikacyjne zostały dostarczone przez Thales Alenia Space. Został wyposażony w 42 transpondery pasma C i Ku dla indonezyjskich klientów.

Express-MD2 to mały satelita komunikacyjny, zaprojektowany i wyprodukowany przez Centrum Kosmiczne im. Chruniczewa dla rosyjskiej spółki RSCC. Satelita posiadał 8 transponderów pasma C i 1 pasma L.

Był to siódmy w tym roku start rakiety typu Proton-M, której w przeszłości zdarzały się już awarie. Największy rozgłos zdobył incydent z 2007 roku. Wówczas – jak przypomina agencja ITAR-TASS – rakieta, która miała wynieść na orbitę japońskiego satelitę, spadła koło miasta Żezkazgan w Kazachstanie, gdzie przebywał prezydent tego kraju Nursułtan Nazarbajew. Rakieta była zaopatrzona w ponad 220 ton paliwa, w tym bardzo toksycznego heptylu, co budziło obawy o skażenie ziemi i powietrza.

Rakieta Proton po raz pierwszy została użyta w 1965 roku. Może wynosić na niską orbitę okołoziemską do 20 ton ładunku. Rakieta została zaprojektowana jako pocisk balistyczny do przenoszenia głowic jądrowych.

źródło: PAP / WP / SAT Kurier/ Sat-Charts

 

 

Strona 1 z 11

© 1999 - 2004 LakiOnline, (2004 DVHK PORTAL).

Dekodowanie płatnych pakietów cyfrowej telewizji satelitarnej BEZ PŁACENIA ABONAMENTU jest ZABRONIONE i podlega karze grzywny!

Którą ligę piłkarską najczęściej oglądasz ?

wyniki

Loading ... Loading ...
Archiwum OPINII

Przydatne

Downloader

ProgramTV

PuTTY

SMWLink

UserPort NT/XP

7-ZIP

FileZilla

The Last Drakkar

nBox

BlackBox v2.6

Emm eXtractor Card

Malinowy

Azbox

Azbox-Tools

Azloader

CasKeyEdit

Channel Editor

PC Edit II

Azbox Sharing

Azbox HD

Azbox HD toolbox 1.3

Azbox HD Manager 1.0

Echolite/Echosmart

ChEdit DSB-690/791

KeyEditor

24 NewCamd Uptool

24 NewCamd Up LAN

ChEdit 7.4

ChEdit 9.4.5.1 PL

UpTool 9.4.5.1 PL

Echolite ChEdit 9_4

Gbox pwd gen HEX

MINI EchoCamMaker

SmartCardEdit 8.3

Transer To Nets 1.30

Mediasat

Ggf 1351 (1330)

Pioniero (1430)

Pioniero (1530)

Pioniero (1630)

Pioniero (1730)

Pioniero 5

EMU Keys Editor

1630 Patch No JTAG

FWBootloader

Subtitles

MediaCom

Mediasat Editor

MediaConnect

Defiant

DSR9500Share

KenWriter

PTC Luncher

PatchWrite

KenLoader XP/NT

Philips

DSXMultiloader

DSX FixModyfikator

AES KeyAplikator

DSX FlashListEditor

DSX FileChecker

SoftConfigurator

DSX PanelsKonwerter

DSXFlasher

DSXEdit

Aplikator

FixEdytor

Integrator

KTMFixLinker

Dbox2

BootManager

DreamSet

DreamSet

Neutrino Editor

Dbox2db

Dreambox

DreamUP

DreamBoxEdit

FlashWizard

DM DreamView

Kathrein

Kathrein-Center

Kathrein-ToolBox

SatChannelListEditor

FlashWizard

Mediasat Editor (MOD)

Relook

FlashTools

PC-Editor

Technomate

iBoot

TMControlCenter

Triple Dragon

TDControlCenter

Channel Master

Ferguson

DarHol

MultiArion

Gasoline

XtremeLoader

Ariter2N

Arioner

AutoArioner

ZodiacEdit

FKE

AUC HEditv

STBTool

Keyloader

DWLoader

Upgrader

Ferguson FX

FxLoader

FxEditor

KeyEditor

ChannelEditor

Ferguson HF

Dreamloader

Ferguson Toolbox

HDUpgrader

HD Channel Edit

Ferguson ARIVA

Ariva 200 Toolbox

Ariva TT FileManager

Ariva TT USB Drv

Golden Interstar

STBDownload

GIKeysMaster

STBDBManager

Globo & Clones

AVChannelEdit

AVKeyEdit

AVUpgrade

YumaTruMaker

Karty DVB

ProgDVB 4.90.4 9x/ME

ProgDVB 6.05.01 XP

ProgDVB 6.05.01 x64

S2emu1.28.1

vPlug 2.4.2

Mediaguard

Fast&Easy

Fioletowy Light

Fioletowy

Purpurowy Light

Purpurowy

Black&White

InsDECrypter

Seca2CardGuard

Sharing

WSP

LSP (Linux)

EcmP2P

PCnc

SerwerTcpGui

Starter

PTuner

FTuner

SBCK

SatBazar (wszystkie)

Sharing (Paczka)

QBox

QBox Updater 1.1.0

QBox HD

QBoxHD updater 1.0.4